Dit is de website van Philippe Vindevogel, hulppriester in het decanaat Poperinge 

www.philippevindevogel.be

                    
                 Deze pagina wordt beetje per beetje aangevuld...

 
mijn TAKEN als HULPPRIESTER in het decanaat POPERINGE

Mijn priestertaken als Rooms Katholiek priester verschillen in niets van een andere priester. Hét verschil ligt in het feit dat ik geen moderator, of hoe men dat ook benoemt op vandaag, ben op een parochie, federatie of welke
 gebiedsomschrijving dan ook.
Toch behoor ik tot een gebied in de Kerk en het bisdom Brugge maar zonder de taken, eigen aan dat gebied qua organisatie en leiding. Mijn 'pastoor' is de Z.E.Heer Deken van Poperinge.
In zijn opdracht ben ik beschikbaar gesteld om priestertaken uit te oefenen waar dat nodig is in het gehele gebied van Groot Poperinge. ( zie kaartje ).
Zo draag ik missen op in vaak verschillende parochies en dien ik ook de sacramenten toe. Men kan beroep doen op mij via de heer Deken.
Hieronder vindt u alvast enkele nuttige info betreffende de sacramenten en hoe dit in zijn werk loopt. Ook wat geloofsinhoud en wat eigen is aan elke dienst of sacrament is hier ter beschikking.
Ook aanvragen, invulformulieren enz. Kan ju hier vinden.
Hou rekening dat ook deze pagina in opbouw is.

DE HEILIGE MIS- EUCHARISTIE
DOOPSEL SACRAMENT



VORMSEL SACRAMENT
ZIEKENZALVING - H.OLIE
BIECHT
HUWELIJK
EERSTE COMMUNIE
WIJDING TOT PRIESTER
SACRAMENTALIËN
HUISZEGEN of ZEGEN VAN VOORWERPEN enz...
VOORDRACHTEN
PREKEN
BEGELEIDING BEDEVAARTEN
GEBEDSMOMENTEN












  

WORDT VERVOLGD even geduld a.u.b.

preken - onderwerp

Voor meer FIERHEID in het geloven !

IN DE MAAK

preken gedurende het KERKELIJK JAAR

De preken in deze rubriek worden volgens de telling van het lopende Kerkelijk Jaar weergegeven.
Let wel: de meest recente homilie staat bovenaan en zo gaan we terug naar de vorige zondagen, aflopend.
Het jaar  2017-18 is voor de lezingen het B-jaar

DE PREKEN  worden gepubliceerd volgens beschikbaarheid en zijn gerangschikt volgens het verloop van het Kerkelijk Jaar, telkens vanaf het huidige tijdstip en zo teruglopend.

PASEN
De Goede Week
De 40-daagse VASTEN

voor meer uitleg daarover : ga naar rubriek " KERKELIJK JAAR  "

6de ZONDAG door het jaar (B) 2018 11 februari

ONZE LIEVE VROUW LICHTMIS - OPDRACHT VAN DE HEER IN DE TEMPEL


5de ZONDAG door het jaar (B) 2018  4 februari

4de ZONDAG door het jaar (B) 2018  28 januari

4de ZONDAG DOOR HET JAAR (B)  ( groen ) 2018  28 januari

Lezingen         - 1ste  lezing   :           Deut.18, 15-20

                        - Psalm 95 ( 94 )                                                                 

                        - 2de lezing      :          1 Kor. 7,32 - 35                                      

                        - Evangelie     :            Mc. 1, 21 - 28

Kernzin en – woorden  :  Een profeet spreekt in naam van God – toewijding aan de Heer -  Jezus spreekt met gezag.

Afbeelding:  Jezus drijft de onreine geest uit. Mozaïek Ravenna

Preek

God koos in het Oude Verbond mensen uit, profeten die in zijn Naam spraken. Jezus koos apostelen die oprecht getuigden, handelden en spraken in zijn Naam. Jezus sprak met gezag. Dat staat tegenover hen die spreken namens zichzelf en niet de woorden die God zelf in de mond en in het hart leggen. Verkondiging is een serieuze aangelegenheid. Dat is trouwens telkens de vraag die een predikant dient te hebben als hij namens de Heer spreekt. Niet hijzelf spreekt hier, maar de Heer door Hem. Ook hier weer heeft God mensen nodig die hun hele ‘zijn’ laten vollopen door zijn Woord. Als wij verkondigen, dan moeten we eerst luisteren.

Vorige weken hoorden we al: “ waar zijt Gij te zien?” of zoals bij Samuël en Jona is het God die roept en zijn weg is te bewandelen.

Hier betreden we eigenlijk de kern van de christelijke verkondiging! Niet wij spreken ons woord, maar God spreekt doorheen ons. Daarom dienen we te luisteren naar Gods stem  en niet halsstarrig zijn.

De verleiding is o zo groot bij het prediken of het getuigenis om ons woord te vertolken. Een preek dient verzorgd te zijn en dat is het pas als we ons totaal toewijden aan wat God door ons te zeggen heeft.  Het is heel zinvol een homilie te beginnen met een kruisteken en wat stilte: “ In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest “. En laten we dan zijn Geest maar werken. Getuigen is niet enkel zorgen dat alles taalkundig correct is, of dat we ‘aanslaan’ bij de toehoorder, of dat we ‘sympathiek’ of zogenaamd ‘hedendaags’ overkomen. Dat is ijdelheid.

Getuigen in Woord en Daad gaat zoals de ‘genade. Het vloeit binnen in de ziel en kan niet zwijgen. Het is als een vreugderegen die het hart verwarmt en besprenkeld wordt in woorden die beklijven en opwekken.

Het doet me denken aan het gebeuren waar Jezus Petrus vermaant en zegt ‘ vade retro satanas – ga weg, satan! ‘ Petrus sprak vanuit zijn wil om Jezus totaal te volgen, ja tot in de dood.  Het was menselijk denken en doen. Getuigenis leidt soms tot martelaarschap en kilte. Van een profeet werd oprechtheid geëist, niet een zweem van sympathie en toegeeflijkheid, maar zeggen waar het op aan komt. Geen gezwets met woorden die de mensen graag horen, maar vaak helemaal tegen de stroom inroeien. Geen holle woorden, maar worden van vlees en bloed. Getuigenis voor de Heer gaat om echtheid, getuigenis en overgave.

Het is dan ook niet vreemd dat in het Evangelie sprake is van het uitdrijven van de demon. Een oud woord, maar duidelijk. Demonen doen mensen inhoudsloos klanken voortbrengen die niets te maken hebben met de kracht van Jezus Christus: Hét Woord Gods dat in de wereld is gekomen.

Vroeger hield men wel eens, wat men heet, een ‘donderpreek’. Jezus spreekt met gezag. Ook hier dienen we dat gezag aan Jezus voor te behouden. Maar steeds zijn profeten of getuigen van de Heer, hen die het durven zeggen, ook al gaat het in tegen alle gebruikelijkheid, tegen alle onechtheid, tegen het kwade en de Kwade. Een profeet wordt vaak niet geëerd weten we alvast uit de geschiedenis, maar daarvoor staat hij: een teken van tegenspraak. Ook Christus was dat in zijn tijd, maar zeker ook nu. Vaak merk ik dat mensen en misschien ook wijzelf een Jezus lief hebben die zacht en genadig is. En dat is Hij gelukkig. Maar zijn ‘gezag’ is tot heel veel in staat. Zijn optreden en spreken wordt in het Evangelie genoemd ‘ een nieuwe leer met gezag’. Geen afkooksel van wat te hard mag klinken, maar duidelijk, oprecht en getrouw. HET Woord dat we verkondigen is Zijn Woord, niet het onze, en dat klinkt tot ons antwoord: een oproep tot geloof, liefde en hoop en niet zomaar tot een knus voort doen in het dagdagelijkse. De Heer roept met gezag tot allen. Misschien lijken we verbaasd, maar dàt mag dan het begin zijn van het beseffen Wie Hij is, de levende Zoon van God, ook vandaag!

 

3de ZONDAG door het jaar (B) 2018 21 januari

3de ZONDAG DOOR HET JAAR (B)  ( groen ) 2018  21 januari

Lezingen        

- 1 ste lezing              :           Jona 3, 1-5. 10            : Jona wordt gezonden naar Nineve. Hij verkondigt Gods oordeel en de stad bekeert zich                                                                              

- 2de lezing      :           1 Kor. 7, 29-31 : Alles in deze wereld gaat voorbij

- Psalm            :           Ps.25 ( 24 ), 4-5ab, 6-7, 8-9 : Wijs mij uw wegen, Heer

- Evangelie     :             Mc. 1, 14-20 : Gij zult vissers van mensen worden

Kernzin en – woorden  :  “ Komt, volgt Mij “. en  “ de tijd is vervuld, het Rijk Gods is nabij “.

Afbeelding: Simon en Andreas verlaten hun netten en volgen Jezus. Ravenna ( Italië ) mozaïek in de kerk van Sant’Apollinare Nuovo. 6de eeuw.

Preek

Jezus is pas begonnen met zijn optreden  in Galilea en Hij zoekt helpers, leerlingen om Hem te volgen. Het zijn de vissers Simon en zijn broer Andreas. In volle ijver op het meer wordt plots een halt toegemeten en even direct klinkt dringend als het ware een soort bevel “ Komt, volgt Mij! “ Hetzelfde vraag Jezus aan vissers even verderop, Johannes en Jakobus. Alles lijken ze in één oogwenk achter te laten, ja zelfs tot hun familie en hun levenswerk. Ze volgen Jezus. Zo hoorden we ook vorige week bij Samuël en enkele later apostelen die zochten waar Jezus zich ophield. De dringende vraag van Jezus maakt bij het begin van zijn spreken duidelijk dat Hij mensen-vissers nodig heeft om de Blijde Boodschap werkelijkheid te maken. Het moet toch iets bijzonders zijn! Wie zou anders zomaar iemand volgen en alles in de steek laten?

Een zekere Jona werd lang voordien geroepen door de Heer. Ook in het Oude Verbond koos Jezus mensen uit om Gods heilsgenade te verkondigen De stad Nineve was zwaar gevallen in zonde en Jona kreeg een veeleisende opdracht. Zou hij die taak wel volhouden en er de moed voor vinden om tegen de stroom in te gaan van werelds vertier en decadentie? De Heer volgen kent blijkbaar soms een hoge prijs. Welke reactie zou hij krijgen? Misschien zou hij er zijn leven bij inschieten? Gelukkig zien de ‘gevallen’ inwoners van Nineve hun wangedrag in en gooien het over een andere boeg: ze vasten en bekeren zich. De stad wordt gespaard. Gods rechtvaardigheid luistert naar de goedheid van de mens na een diepe val. Maar de prijs van Nineve was de bekering tot het goede en tot God. Ook bij God lijkt niets gratis te zijn en niets komt zomaar vanzelf. God geeft, maar God vraagt ook onze goede wil, los van aardse kortstondige opwellingen.

Misschien kunnen wij ook eens beter luisteren naar een Jona, in naam van God? Willen wij die Jona horen? Of sluiten wij ons voor zijn woorden en wensen. Zijn wij zoals de eerste leerlingen en Samuël vorige week in de lezingen die luisteren en ogen hebben om te zien? En gaan wij in op de roepstem van de Heer: “Kom en volg Mij ! “

Laten wij alvast een goeie reisgids bij de hand nemen om ons leven zin en inhoud te geven. Onze beste levensroutes vinden we in het Woord van God, vervat in de Bijbel, in de Heilige Schrift zoals dat ook mooi heet. Daar vinden we woorden van eeuwig leven. Of we zeggen het met de psalmist deze week: “ Wijs mij uw wegen Heer! “

Of luisteren we ook verder naar wat Paulus predikte in die andere grote wereldse stad, Korinthe. Een stad zoals we die nu ook kennen. Niets nieuws onder de zon. De aandacht dreigt volledig opgeslorpt te worden door het aardse. Alles wordt er door benomen: onze tijd, onze talenten, onze zogenaamde vreugden en kortstondige ‘fun-momenten.’ We horen meer en meer geweeklaag en horen luider e klanken van waar die vlakke wereld naartoe wil? Mensen raken hun diepste zijn kwijt. Wat is het doel van alles? Durende of kortstondige snel voorbijgaande momenten zoals het bij de Romeinen gekend werd met hun ‘ brood en spelen’? Ze gingen er aan ten onder. Paulus zegt het hard maar dan ook duidelijk: Op aardse dingen moet je niet ingaan, want de wereld die wij zien gaat voorbij.’

Is dat alles een doemscenario? Helemaal niet. Wie de Boodschap van Jezus, het handelen van God , de woorden van de apostelen en zovele heiligen eens heeft gevat, beseft het maar al te goed!  Zolang we op deze wereld leven leven wij met aardse zaken. Hoe gaan wij ermee om en hoe hechten wij ons er aan? Is het dan zo verkeerd te luisteren naar de profeten van de Heer om te zien dat ware vreugde ligt in de handen van de Heer, want alles gaat voorbij hier in deze wereld, maar we mogen delen in de Blijde Boodschap; alles wordt nieuw in de Heer en de glorie van God is zo veel groter, nu nog niet te vatten voor ons, maar alvast kunnen we het volgende doen: naar Hem luisteren en zien waar Hij zich ophoudt. Hem volgen is elke dag opnieuw vragen: “ wijs mij uw wegen Heer!” en het boetekleed aantrekken, want het oordeel van d  e Heer is eerlijk, als wij het eerlijk ook beleven.

Amen.

2de ZONDAG DOOR HET JAAR (B) 2018  14 januari

2de ZONDAG DOOR HET JAAR (B)  ( groen ) 2018  14 januari

Lezingen         - 1 ste lezing              :           1 Sam.3, 3b-10.19

                        - 2de lezing                :      Kor.613c.15a.17-20                    

                        - Paslm 40                   :           Ja God, ik kom om uw wil te doen

                        - Evangelie                 :            Joh.1, 35- 42

Afbeelding:

Afbeelding : de roeping van Samuël,

Kernzin en – woorden  :   “ Kom en zie! “

Preek

De Kersttijd ligt al weer achter ons. De kleine Jezus en het mooie aan die tijd is weer voorbij. Minder lichtjes in de straten, minder glitter en het feesten stopt want de lege portemonnée wijst ons op waakzaamheid. Bittere ernst nu. In de nu lopende zogenaamde ‘groene’ zondagen komt het er op aan te ontdekken waarom Jezus op deze aarde kwam en wat de bedoeling was van God bij dit alles. We leren Jezus kennen en Hij doet een krachtig beroep op ons! “ Kom en zie! “ horen wij als een ietwat dringend klinkende opdracht. Ons geloven blijft niet steken in feest en romantisme maar wordt bittere ernst. Het komt er in wijsheid op aan te luisteren en te zien wie Jezus is en hoe Hij ons betrekt in zijn heilsplan. De mens is niet enkel een toehoorden, noch een toeschouwer van het Godsgebeuren, maar is vooral een ‘doener’. We hebben te ‘denken’ over zijn bedoelingen met ons, maar Hij kiest mensen uit die het ‘geloven’ doen. Geloven is een duidelijk werkwoord. Let wel, laten we ons opnieuw niet strikken in een wild gedoe zonder bron, noch inhoud, maar een tot stand brengen van wat de Heer wenst: zijn Rijk dichter brengen bij de mens. Duister wordt verdreven en Licht schijnt. Zien wij in alle wijsheid zijn Licht in deze tijd? Dat licht is niet puur van aardse origine of doelgerichtheid, nee, God wil méér! Hij wil de mens zien als vreugdevol, ook in dit ‘tranendal’ zoals ergens de psalmist zingt, een vreugde die diep in het hart leeft en niet iets vaags is aan de oppervlakte. Zo begrijpen we dat jezus niet kwam om de wereld tot een hemel te maken maar om te wijzen naar zijn Hemel voor altijd. Wat we hier doen is slechts een afglans van het doel: Eeuwig bij de Heer in zijn durende vreugde en liefde, na dit leven.

Maar daartoe dienen wij te “zien” waar het op aan komt en te “ luisteren” naar zijn roepstem.

In de eerste Lezing ontmoeten we Eli en Samuël. Deze laatste waakt in de Tempel bij het Tabernakel van de Heer. Hij is ‘waakzaam’, maar slaapt af en toe. Toch hoort hij de roepstem van de Heer. Hij denkt dat het de profeet Eli is die hem roept, maar dat is niet zo. Na drie maal beseft hij dat God hem roept. Wat me hier ster boeit is dat Samuel bij de Heer vertoeft. Pas dan kan hij zijn eigen  roeping aanhoren en tot leven brengen. De drukte van de stad Jeruzalem laat hem koud. God komt in de stilte en waar Hij ten volle is, in het Tabernakel, in de Kerk. We mogen Hem ontmoeten in gebed en beschouwing in het Heilig Sacrament en met die vreugde Hem ook horen in onze dagtaken en ons handelen. De Heer vormt ons in ons waken en bidden. Ons ‘doen’ wordt heel anders: het is niet meer ‘ons’ doen, maar doorheen ons werkt de Heilige Geest van God. Dat schenkt diepe vrede en rust in het hart en is wervend: zo iemand heeft iets te brengen dat durend is. Aan ons het antwoord “ Hier ben ik “.

De Psalmist ....

 wordt vervolgd

 

Een greep uit vroegere preken:

PREEK VAN DE WEEK
Zondag 11 juni 2017 A
Heilige Drieëenheid

Lezingen: Ex.34,6.8-9  -- 2 Kor. 13,11-13 -- Joh.3,16-1
- OT : Mozes kapt de geboden in twee stenen tafelen: God gaat een verbond aan
- Paulus: God is liefde en vrede en dat uit zich in zijn Drievuldigheid
- Nicodemus erkent Jezus als van God afkomstig en handelt naar zijn oproep

Het  Evangelie van deze zondag na Pinksteren staat  in het teken van de Drievuldigheid van God. Eén God en drie Goddelijke Personen. Hoe krijgt men dit uitgelegd in deze tijden waar men zulke mysteries van het geloof vlug ter zijde schuift?
Toch worden we er als gelovige dagelijks mee geconfronteerd bij het maken van het Kruisteken " in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest "..
Misschien lijkt het wat kinderlijk, maar het is me toch wel bij gebleven uit mijn kindertijd, toen een toegewijde kloosterzuster in de derde kleuterklas het kruisteken staafde met 3 lucifers. Drie vlammetjes op de 3 houtjes, elk een apart vuurtje, maar eens ze de drie stokjes bij elkaar bracht was er slechts één vlammetje. Drie in één. Het is waard wat het is, maar het had toch effect. Ik liep er geen frustratie van op omdat het niet behoorde achteraf gezien tot hoog theologische woordenschat. Ik ben haar dankbaar voor deze nederige aanschouwelijke catechese! Zei Jezus niet dat het kinderen zijn aan wie 'het' geopenbaard worden. Als kind staan we open voor veel werkelijkheden waar we later ons hoofd over breken en meestal niets verder mee komen.
Nu, terug naar de Drieëenheid. Nicodemus zal het me wel vergeven dat ik vandaag over hem zwijg.
Ik wil hier een heel aparte weg bewandelen en wel de Drieëenheid plaatsen in tijd en eeuwigheid. Dit lijkt nogal gewichtig maar ik laat me leiden door de aanwezigheid van God in de mensengeschiedenis. In een zekere achtergrond hoor ik al gerommel rond de schets die volgt omdat ze onwetenschappelijk lijkt te zijn en een eeuwigdurende discussie oproept tussen creationisme en evolutionisme. Ik maak hier geen van maar probeer bij Jezus te komen waar Hij zegt ' laat de kinderen tot mij komen...' Mag ik even kind zijn in het begrijpen van Gods bedoeling met de mensheid?
Ergens in de Bijbel horen we uit de mond van Jezus Christus het volgende: " voor Mij zijn duizend jaren als één dag en één dag als duizend jaren ". Lijkt me wel best in het kader van de relativiteitstheorie... Maar ook hier stopt het.
Bekijken we het taalgebruik in de Bijbel vanaf het 'begin' tot op heden, dan merk ik toch wat bijzonder. Men gaat er van uit dat de 'schepping' geschiedde ' in den beginne' en dat wordt aangeduid in tijd. Welke tijd? Een wetenschappelijke of een goed begrijpbare tijdslijn? Dit laatste wil ik hier bewandelen.
De tijd vanaf 'Genesis' ot aan de komst van Jezus Christus noemen wij het Oud Testament ( OT)  God is niet een verre god maar wel een nabije. Hij laat zich kennen in de eerste mensheid, Hij is goedheid en liefde ( de tuin van Eden ), maar straft ook ( Kaïn, Babel, zondvloed  ...) Hij kiet mensen uit om zich te openbaren ( Abram, Mozes, profeten ...) Hij geeft zijn naam: Jahwe ( Ik ben die ben - Hij IS er  - aanwezig ) Het geeft geboden en verboden. Hij stippelt alles uit in wijsheid opdat de mens er beter en best op zou worden. Ik zie het wat als de tijd van God als een goede, maar tevens gestrenge VADER. Dit zijn de eerste 4 dagen ( 4duizend jaar ). Dan komt de Messias, aangekondigd door Johannes de Doper. Hij is slecht heel kort als mens en deelt in ons mens-zijn ten volle, tot het lijden toe. God kan niet dichter komen. Toch doet Hij het. Het is de tijd van God als ZOON.
Hij gaat met apostelen en velen op weg en stippelt die uit, eenvoudig en toch te doen als mens, maar bekoringen loeren om de hoek. Verraad en verloochening zijn niet ver weg en onverschilligheid en angst maakt zich als vlug meester van de mens. Daarom stuurt hij een Helper, de HEILIGE GEEST, die ons 'alles in herinnering zal brengen '. Het is de tijd van de KERK, de 2 volgende dagen ( 2 duizend jaar...).
Weet ja, de 7de dag is aan God toegewijd en God zag dat het goed was en rustte uit. Zes duizend jaar waar onze God op weg gaat met de mensheid komt aan de avond van de zesde dag. Is het een begin van de DAG VAN GOD? Worden de komende tijden een era waar God alles ten goede leidt en waar de mens Gods goedheid weet te smaken en te bewandelen? Ik hoop het.
Als we vaak het kruisteken maken, laten we dan dit ook tastbaar maken in ons geloofsleven: God komt steeds naar ons in een Vader. Zijn wij dan als kinderen met open armen en hart? God komt als Zoon. Luisteren we dan ook naar Hem? En God raakt ons als Geest. Volgen wij dan zijn Geest of een vage wereldgeest?
Hoe kan er een andere god zijn dan zo'n nabije God in de mensengeschiedenis?
Priester Philippe Vindevogel ( 10 juni 2017 )